Kapel van Luipegem

Luipegem 46
MB 20/01/1998
In een haakse bocht van de weg en precies aan de rand van het talud tussen de stuifzandrug en de Scheldepolders werd door toedoen van pedro Coloma, de toenmalige heer van Bornem in 1613 het kapelletje van Luipegem gebouwd. De kapel is dan ook de oudste van Bornem. Ze staat nabij een plekje waar de laatst overgebleven Bornemse bron uit de ondergrond opborrelt.

De kapel van Luipegem is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw omdat in het putje van de bron naast de kapel destijds een Mariabeeldje zou gevonden zijn. Het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw is uit lindehout gesneden en alleen het bovenste deel is volledig afgewerkt. Het dateert uit de 16de of 17de eeuw. Het bronhelder water van het putje is bij mensenheugenis nooit bevroren gezien en wordt nu nog gebruikt bij koorts oog- en huisziekten.
Het kapelletje heeft een rechthoekig grondplan met een beuk van één travee en een vlakke koorsluiting. De bakstenen muren werden bepleisterd en nadien wit geschilderd. Schuine hoeksteunberen schragen de muren en dragen in ruime mate bij tot de architecturale bevalligheid. In het bepleisterd interieur herinnert een inscriptie er ons aan dat deze kapel in 1926 in opdracht van gravin Ferdinand de Marnix de Sainte-Aldegonde werd hersteld en gerestaureerd.
In 1988 werd de kapel gerestaureerd naar een ontwerp van architect Karel Raes. Het geheel werd ook omgeven door een nieuwe beplanting. De kapel wordt in de volksmond ook wel “‘t scheef kapelleke” genoemd.