Weert
Plekijzers
Dorpstraat, nu Appeldijkstraat.
Vanuit de Appeldijkstraat rijdt men het rustige dorpje Weert binnen. Rechts voor het huis staan enkele bussels wijmen die door de mandenmakers al ontschorst werden met een plekijzer.
Iene Miene Mutte
De Binnendijkstraat. De achterkant van de meisjesschool St.-Jozef lag pal aan de Oude Schelde . Tot 1971 kreeg de dorpsjeugd er les van de Zusters van de Christelijke Scholen van Vorselaar. Het handelshuis in riet en wissen dat in de plaats van de school kwam, heet “Iene Miene Mutte”; een verwijzing naar het aftelrijmpje dat de kinderen op de speelplaats zongen.
Dievemolen
Ingebed in de dijk bevindt zich nog de romp van de vroegere Dievemolen. De oorspronkelijke houten graanwindmolen brandde in 1846 volledig af.
De molen werd heropgebouwd tot een stenen graanwindmolen met gaanderij. Later gebruikten de schippers de molen ook als opslagplaats van smokkelwaar (vandaar de naam). In 1923 werd het bovendeel van de molen gesloopt en het molenhuis werd een woning, onder andere van de gemeentesecretaris van Weert, Celestin Van Eetvelt.
Het Veer
De herberg Het Veerhuis en de overzet op de Oude Schelde, waar de veerman met eigen spierkracht je naar de overkant roeide.
De laatste veerman in dienst, tot 1974, was Fons Vermeir
Kerk Weert
De Sint-Annakerk werd in 1785 gebouwd aan een bestaande kapel, de toren werd bijgebouwd in 1875
Kil
Elk dorpje aan de Schelde had wel een kil waar de plaatselijke schippers hun boot konden aanmeren. Hier zie je de kil, in de buurt van het dorpscentrum, boven aan het kruispunt van Dijkstraat, Molenstraat en Scheldestraat. Ondertussen is de kil verdwenen en rest er enkel nog een schorregebied. De kleine voetweg op de dijk is door de Sigmawerken een brede geasfalteerde weg geworden waar fietsers en wandelaars van de omgeving genieten. Beneden de dijk herinnert het schippersmonument nog aan de binnenscheepvaart van toen.