De historiek van het strijkatelier

Strijkatelier ’t Plooienhof is een mooi voorbeeld van een sociale diensteneconomie. Hierbij probeert men op een creatieve manier lokale noden te koppelen aan lokale werkgelegenheid voor mensen die moeilijk hun weg vinden naar de arbeidsmarkt. En dat bleek tien jaar geleden strijkhulp te zijn. Al van bij de start, in 2001, bleek het strijkatelier één van de eerste, meest vooruitstrevende initiatieven in Vlaanderen te zijn. Vele gemeenten gebruikten het als voorbeeld om iets gelijksoortigs op te starten.

Zowel voor het personeel als voor de klanten betekende het strijkatelier een volwaardig, zinvol initiatief. Enerzijds maakte een grootschalig behoeftenonderzoek bij de Bornemnaars (uitgevoerd door communicatiebureau Memori) duidelijk dat er nood was aan een strijkdienst. Huishoudelijke taken werden steeds vaker uitbesteed en gezinnen hadden behoefte aan meer vrije tijd.
Anderzijds polste het Plaatselijk Loket voor Tewerkstelling (PLOT) bij langdurige werklozen in Bornem naar hun interesse in strijken. In totaal bleken ongeveer 18 vrouwen belangstelling te hebben in het strijkproject. De nood aan een ruimere keuze aan PWA-activiteiten was hoog. Tot zover was het aanbod voor laaggeschoolde vrouwen beperkt tot poetsen.

De werkwinkel en het OCMW van Bornem sloegen samen met andere partners de handen in elkaar en zo ging strijkatelier ’t Plooienhof van start op 16 november 2001 in een oud huis in de Driesstraat in Bornem. Het grote succes van dit project had als gevolg dat de locatie in de Driesstraat al snel te klein werd. In 2003 werd het strijkatelier dan ook verhuisd naar de grotere gebouwen van de vroegere kinderopvang in de Stationsstraat.

Het strijkatelier bood de eerste jaren zinvol werk aan een 16-tal vrouwen die voordien op de arbeidsmarkt zowat tussen de plooien vielen. Het project diende als hefboom tot tewerkstelling in de reguliere sector of diensteneconomie. Om dit te kunnen bereiken was zowel het leerproces, de betrokkenheid als de groepsdynamiek heel belangrijk. Door correcte afspraken, geduldige begeleiding en een interne opleiding krijgen de strijksters in het strijkatelier zicht op wat ze kunnen en wat niet. Ook het wisselend contact met de klanten stimuleert de betrokkenheid van de werknemers.

Een vijftal jaar na de opstart schakelde het strijkatelier over naar een dienstenchequesysteem, waarbij de werknemers werken met een volwaardig arbeidscontract. Dit is nog altijd zo. Meer informatie vind je hier.