Inleefweek armoede: 2 getuigenissen

Van 17 tot 23 oktober vond de week van de armoede plaats. Tijdens deze week organiseerden gemeente Bornem, Puurs-Sint-Amands en De Schakel vzw een inleefweek. De begeleiding hiervan gebeurt door Welzijnszorg vzw.

Naast een beperkt budget en leefregels kregen de deelnemers dagelijks opdrachten waarmee mensen in armoede worden geconfronteerd.

Onder andere het gezin van Kelly en Vincent en dat van Ilse en Fried namen deel aan de inleefweek.

“ Wat smaakt een mandarijn als je honger hebt”

Vincent woont samen met Kelly, Vince en June in Puurs-Sint-Amands.

Vincent: “Ons budget voor deze week bedroeg 160 euro. Per volwassene kregen we 60 euro en per (jong) kind 20 euro. Voedsel kopen was voor ons gezin geen al té groot probleem. Wat er echter wel serieus inhakte, was het feit dat we dagelijks minstens 20 km, en 2 dagen per week zelfs 40 km met de auto reden, enkel om de kinderen naar school en opvang te brengen. Dit werd aangerekend aan €0,29/per km. Tel daarbij nog de verplaatsingen naar de winkel en de sportactiviteiten, en je zal merken dat dit voor ons de grootste hap uit ons budget was.

De eerste zaterdag mocht ik een voedselpakket gaan kopen in De Schakel ter waarde van 3 euro, en heb er een bonnetje gekregen voor een gratis brood bij een bakker.

Dat was een redelijk uitgebreid pakket waar we zo goed als alles van gebruikt hebben, en wat zeer welkom was.

In de loop van de week kregen we verschillende ‘opdrachten’, zaken die stuk gingen (wasmachine), budgetmeter op, verjaardag zoontje.... Inventief zijn was dan echt een must.

Moesten we echt in die situatie leven zouden we ons leven ook wel beter afstemmen op dat gegeven, en onze kinderen dichter bij huis naar school of naar de opvang laten gaan.”

Wat nemen jullie mee na deze inleefweek?

“Wij leerden deze week dat geluk vaak in kleine dingen zit, en dat je met minder ook kan leven en gelukkig kan zijn. Een helpende hand of een kleine attentie wordt veel meer geapprecieerd. Minder eten betekent ook minder wegen en meer energie, wat soms wel meegenomen is :). En dat als iets echt moet, men tot zeer veel in staat is. Verder zou ik ook een boodschap van hoop willen geven aan mensen in armoede.

Waar een wil is, is een weg. Misschien een moeilijke en eentje die niet zonder tegenslag is, maar laat je vooral niet doen. Ikzelf heb het in mijn jeugd helemaal niet breed gehad, integendeel zelfs, en heb voor mezelf ook geknokt naar een betere toekomst.”

“In tellen en rekenen kruipt enorm veel tijd”

Fried en Ilse wonen samen met kinderen Lore, Marte en Bout in Hingene.

Dit gezin kreeg 60 euro per volwassene en 40 euro per kind (tieners). Hiermee moest men alle voeding, ontspanning, multimedia en onverwachte kosten mee  betalen. Internet moest beperkt blijven tot een half uur per dag. 

Fried: “Wij hebben ervoor geopteerd om per persoon 5 euro van het budget af te halen zodat ieder meer dan 30 minuten mocht bellen en meer dan 20 sms'en mocht versturen gedurende de hele week. Op zich hadden we geen plan van aanpak, buiten besparen en bezuinigen.  De beslissingen om geld uit te geven verliepen veel makkelijker dan in het gewone leven.  Er was nu geen keuzestress. Het was wel rekenen en zoeken om zo goedkoop mogelijk ons gezin te kunnen voeden. Kleine en grote geneugten werden geschrapt. Het verschil met onze dagdagelijkse realiteit is groot. Wij hoeven immers niet zo te tellen en te rekenen, iets waarin enorm veel tijd kruipt! Tijd die we niet hadden,  maar die we wel moesten vinden.  

We verplaatsten ons gedurende de week vooral per fiets of te voet. Het gebruik van de wagen was echt te duur. Lore heeft die week niet verder kunnen leren autorijden. Bout is met zijn treinabonnement naar de voetbal gespoord, en Marte kon niet rekenen op autotransport naar school op het moment dat het weer te slecht was.”  

Hoe ‘anders’ leefden jullie tijdens deze week?

“Totaal anders! Voor voeding moesten we overschakelen op koolhydraten. Groenten, fruit en eiwitten bleken immers te duur. Gelukkig konden we bij De Schakel een voedselpakket kopen. Voor ons sociale leven was er geen geld. Deze oefening doen voor het coronatijdperk zou echter nog moeilijker geweest zijn. Nu draaide het sociale leven al op een laag pitje: niet naar de voetbal mogen gaan kijken, geen pensenkermis, geen restaurantbezoek...  Het moeilijkste waren de opdrachten die we kregen. Onverwachte zaken die horen bij het leven. Normaal hoeven we hierover niet lang na te denken. De eerste uitdaging was de geboorte van een baby'tje in de vriendenkring en de vraag om voor 15 euro een cadeautje te kopen.  Onze reactie: Met heel het gezin waren we blij dat er baby'tje geboren is, maar 15 euro krijgen wij helaas niet opgehoest. Onze kinderen stelden dan voor om als geschenk aan de jonge ouders drie gratis babysitavonden en een dag gratis oppas aan te bieden.

Uit de eerste ervaringen valt ons echt op hoeveel meer tijd je nodig hebt. Plannen, afwachten, tellen, langer onderweg... De voor ons doodgewone dagdagelijkse zaken zijn nu serieuze vraagstukken.”

Kan het anders?

“Ons systeem zit niet juist. Armen kiezen niet voor armoede en dragen zelden alleen de verantwoordelijkheid voor de positie waarin ze zich bevinden. De vicieuze spiraal van armoede is bedreigend: Gezonde voeding is niet bereikbaar. Voluit deelnemen aan het sociale leven te duur. Een netwerk is klein en te weinig verscheiden. Werken aan een gezonde geest in een gezond lichaam is onmogelijk. Kiezeltjes op je weg worden onoverbrugbaar. De maatschappij is niet bereid te wachten, de karavaan trekt verder. Een andere toekomst voor je kinderen?” Laat ons met zijn allen meer zorgen voor elkaar!

Gepubliceerd op 3 nov 2020
Nieuwsoverzicht
Vincent en gezin

Meer info

adres
Broekstraat 40B2880 Bornem
Stratenplan
Wegbeschrijving
Tel. tel.
03 890 60 70
e-mail
sociaalhuis@bornem.be

Openingsuren

Vandaag:9 tot 12 uur en 13 tot 16 uur

Enkel op afspraak van maandag t.e.m. vrijdag van 9 - 12 uur en van 13 - 16 uur.

Lees meer artikels over

Deel deze pagina