Troost en vergankelijkheid

De barokke kerkmuziek ontstond uit een levendige wisselwerking tussen de polyfone renaissancetraditie en de nieuwe Italiaanse concertante stijl.

In Duitsland speelde Heinrich Schütz (1585–1672) een sleutelrol: als leerling van Gabrieli en beïnvloed door Monteverdi bracht hij de Venetiaanse moderniteit naar het noorden. Zijn Musicalische Exequien (1636), een van de eerste volledig doorgecomponeerde Duitse begrafenismuziek, toont hoe meesterlijk hij tekst, retoriek en expressieve vernieuwing wist te verbinden.

Deze traditie vond een rijke voortzetting binnen de uitgebreide Bach‑familie. Componisten als Johann Christoph Bach, Johann Michael Bach en Johann Ludwig Bach schreven indrukwekkende begrafenismotetten waarin expressieve polyfonie en een intieme tekstgevoeligheid centraal staan.

Vox Luminis laat deze muziek schitteren met een authentieke klankcultuur en een uitzonderlijk fijnzinnige omgang met de tekst, waardoor elke pagina uit dit Duitse repertoire opnieuw tot leven komt.